دیر زمانی از طنز انقلاب هخااهورایی نمی گذرد که دوستانی از مسلک هخا دوباره جاروجنجالی به پا کرده اند و باز ندای انقلاب وطن پرستانه، آن هم از درونه خانه و از فرسنگ ها دورترواقعیات جامعه سر می دهند هخا قرار بود صبح روز دهم مهرماه 2563 هخامنشی مصادف با مهرگان آن سال با پروازی مستقیم از ملک امپریالیسم (بخوانید آمریکا) در فرودگاه مهرآباد تهران فرود بیاید و قوطه ور در توهمات ناشی از مخمرات مصرفی اش سوار بردوش مردم حکومت تا بیخ دندان مسلح را بدون آنکه خون از دماغ کسی جاری شود بربیاندازد و برتخت سلطنت چند هزارساله ی شاهنشاهی ایران جلوس کند.

داستان جالبی بود.

برحسب اتفاق چند تا ازدوستان نسبتاً نزدیک من هم باور کرده بودند که هخا می آید و تحولی بس شگرف درحال وقوع است. انگار تاحالا کسی به ذهنش نرسیده بود که باید با نظام موجود مقابله کرد و احیاناً انقلاب مردمی هم یکی از راهکارهاست.

روز موعود فرارسید

هخا نیامد!!!

دوستان عزیز ما که باور کرده بودند هخا می آید، متحیر از حماقت دل بستن به طنزپردازی های این نابغه ی ایرانی موضع گیری های جالبی رو در قبال هخا ارائه دادند.

هخا ترسید، هخا جا زد، هخا جوربزه ی این حرفها را نداشت و....

مفروضات دوستان من اشتباه بود.

هخا نه ترسو بود ونه بزدل ونه ...

هخا طبق گفته های خود و اطرافیانش یک نابغه ی ایرانی بود که فهمیده بود هنوز در ایران انسانهای ساده اندیش و زودباور بسیارند، انسانهایی که همیشه ی تاریخ ابزار ترقی فریبکاران بوده و هستند.

نابغه ی ما نیامد، اما با نیامدنش درس بزرگی به ما داد

به راستی مایی که برای انقلاب کردن یک ساعت فکر نمی کنیم، اندر احوالات روزمره ی خود چه می کنیم؟

هخا نه تنها احمق نبود بلکه با درایت تمام در مسیر خود منافع تمامی قدرتهای درگیر در مسأله را به خوبی بررسی کرده بود.

منافع ایالات متحده ای که در آن برهه ی زمانی هم باید موضع مخالفت با جنایات بشری رژیم جمهوری اسلامی را به بیرون منعکس می کرد و هم به هیچ وجه حاضر نبود با پرداخت هزینه ی تغییر ساختار سیاسی ایران توجیه حضور نظامی خود را در منطقه کمرنگ کند.

و در دیگر سو، منافع نظام حاکم که از آینده ی سیاسی خود بیمناک بود و نیازمند مترسکی که هویت معترضان به ساختار را به آن گره بزند و احساس سرخوردگی را به طیف نابالغ امٌا تحول طلب تازه پا به عرصه نهاده تحمیل کند.

زمانی که همه به این می اندیشیدند که هخا چگونه می آید؟

چگونه می خواهد شعارهای خود را مبنی برایجاد تغییرات اساسی در نظام سیاسی ایران محقق کند؟!

با تکیه برکلام قدرت بشری اینگونه رجز می خواند؟!

و به تبع آن مدهوش شجاعت وازخودگذشتگی هخا که به زعم خودشان برای نجات و رهایی مام میهن پا به عرصه نهاده و هستی خود را در معرض خطر قرارداده، به مهیاکردن اسباب استقبال از این انقلاب بزرگ کمر بسته بودند. امٌا هخا به دوراز دغدغه هایی که اینان اذهانشان را بدان مشغول کرده بودند به مناسباتی دیگر می اندیشید.

او خود بهترازهر کسی می دانست که قرار نیست بیاید

قرار نیست حماسه ساز یک تغییر بزرگ باشد

می دانست حتی اگر هم بخواهد دولت آمریکا اجازه ی چنین کاری را به او نخواهد داد

اگر دولت آمریکا هم اجازه بدهد پاسداران رژیم فرصتی برای ابراز وجود به او نمی دهند

و پیش از همه ی اینها اگر همه ی موازنات سیاسی هم برهم می خورد و موقعیتی مهیا می شد ، اومی دانست پتانسیل چنین کاری را ندارد

که اگر چنین امکانی مهیا بود وعملی ، نویسنده ی این مقاله و پیش از آن بسیاری پیش کسوتان بیکار ننشسته بودند تا هخا پا پیش بگذارد و انقلاب اهورایی به پا کند

هخا برخلاف هوادارانش وقت خود را صرف چنین افکار دور از ذهنی نمی کرد

به مناسبات سیاسی قدرتهای درگیر و چگونگی برآورده کردن منافع طرفین ذی نفع فکر می کرد و بدون هیچ نگرانی از بابت خطرهای پیش رو مشغول تجارت سیاسی خود بود

در ایران توهم تولید می کرد و در آمریکا به دلار و ريال می فروخت

برای آرمانهای هوادارانش خریدار برازنده ای نیافته بود

توهماتشان را می فروخت و آرمانهایشان را به سخره می گرفت

و سرانجام این فرآیند چیزی نبود جز ..

1- سرخوردگی عامه ی مردم در مواجهه با یک مسیر انحرافی

2- سربلندی نظام حاکم در تفوق بر دشمن فرضی

امروز ما دوباره در شرایط مشابهی بسر می بریم

موازنه ی سیاسی حاکم بر روابط ایران و آمریکا این بار هم این اجازه را به سیاسیون آمریکا نمی دهد که مستقیماً در جهت سناریو تغییر نظام سیاسی ایران گام بردارند

آمریکایی ها منافع مشترک زیادی با جمهوری اسلامی دارند و تحقق این منافع نیز نه از قبل همسویی بلکه در ابراز خصومت و تیره نمایاندن روابط است

در یک نگاه سطحی ایران فاصله ی بین دو جبهه ی جنگ در افغانستان و عراق را برای آمریکا پر می کند، هراس اعراب( مشتریان بازار تسلیحات آمریکا) را برمی انگیزد، صدور نفت خام ارزان را تضمین می کند و از همه ی اینها مهمتر آنکه با سرکوب موجه دگر اندیشان به نام دین مبین اسلام، راه ترقی و پیشرفت را بر اعقاب تمدن چند هزار ساله ایرانی می بندد که خود ضامن حفظ بازار مصرفی گرانبها برای آینده ی آمریکا و امروز جیره خواران اقتصادی اوست

آمریکا نیز با تزویرهای دروغین و دلخوشکنک های مقطعی پای مردم را برای اراده به تغییر اساسی سست می کند که لطفی است بی بدیل برای سران جمهوری اسلامی.

در چنین شرایطی است که یک هخا اهورای دیگر از راه می رسد و این سناریوی تکراری را تنها با تغییر دکور صحنه و گریم بازیگران دوباره اجرا می کند

شهرام همایون به خوبی از پایگاه ضعیف سلطنت طلبان در میان مردم ایران آگاه است و اجباراً برای پنهان کرن این ضعف از استراتژی های قرون وسطایی استفاده می کند

او می داند که با تعداد قلیل همفکرانش نمی تواند حرکت نمادین مقبولی برای ارضای اربابان خود سازمان دهی کند

به جای سرباز مترسک می کارد تا هواداران را زیاد جلوه دهد

به لطف سایه ی شوم هراس چند صد ساله ی این دیار‌‌، هر چیزی در این شهر کم پیدا شود " دیوار"بسیار است

و به موهبت سازمان زیبا سازی شهرداری هم هیچ کس به فکر تمیز کردن دیوارها نمی افتد

هر سرباز، صد سرباز

هر سرباز، صد مترسک

هر سرباز، صد دیوار نوشت

آن هم به تناسب هزینه ای که یک سلطنت طلب شاه دوست حاضر به پرداخت آن باشد تنها 2 کلمه :

«ما هستیم »

و همین خطای ذهنی باعث می شود که احساس کنیم جنبش عظیمی در حال حرکت است

آقای شهرام همایون به جای این همه « ما هستیم » گفتن ای کاش یک ساعت بنشینیم و بیاندیشیم " ما کجا هستیم" و " از چه راهی" به "کجا" می خواهیم برسیم؟

اینجانب نه مکان جنابعالی و دوستانتان را برای شروع یک تحول مناسب می بینم که بسی از این ملک فاصله دارد و اذهان شما را از واقعیات سیاسی ـ اجتماعی ایران دور کرده است

نه راهکار شما را راهکار معقولی می دانم که با ما هستیم گفتن و نوشتن آب از آب تکان نخواهد خورد

و نه مقصد شما را مقصد موجهی میدانم که بحمدالله هم به آن نمی رسید

به همین تناسب مردم ایران هم نه حاضر می شوند پشت کسی که فرسنگها از واقعیات جامعه ی آنان دور است صف بکشند نه فریب « ما هستیم» گفتن های شما ، در آن سوی کره ی خاکی را می خورندو نه علاقه ای به بازگشت سلطنت  دارند که آزموده را آزمودن خطاست

 آقای شهرام همایون

مشکل ما طلا و ابریشم  نبوده و نیست

برای ما تاج و عمامه یکیست

در پایان دعوت مکنم از :

خواهر گرانقدرم رها در گذر از معنا

برادر عزیزم محسن در وبلاگی برای نجات مردان

هادی عزیز در یاوه های یک زندیق

دارکوب کوچولو در باغ مخفی

حسام دور از خانه ام در سیمرغ

نظرشون رو راجع به جنبش "ما هستیم" برامون بنویسند

در همین راستا :

اخبار جنبش "ما هستیم" ـــ طنز    از آرمین قهقایی عزیز

ما هستیم ، بی عملی و مشکلات خلقیات ایرانی  از برادر علی کلایی

مــا نــیــســتــیــم    از دوست عزیز و گرامی امیر هادی انواری

از آرمین عزیز تشکر میکنم

پیش از اون این شعر زیبا رو از هادی خرسندی در وصف حال اعقاب جنبش ما هستیم تقدیم میکنم به دوستان:

هخورا نیامد ، هخورا نیامد

دريغا دريغا هخورا نيامد
به ايران هخاي اهورا نيامد/
همه آب و جارو نموديم منزل
ولي حضرت خضر اينجا نيامد/
اميدي نمانده نه زينسو، نه زانسو
اميدآوري اينطرفها نيامد/
از اينسو نيامد امام زماني
از آن سوي شاه و هويدا نيامد/
بني صدر و مسعود و دکتر اميني
که سهل است، حتا رضاشا نيامد/
به ما وعده آمدن داد اهورا
پدرسگ سر وعده اما نيامد/
به قرآن قسم خورد ميآيد اما
اهوراي ما با اوستا نيامد/
پس از بيست و شش سال چشم انتظاري
کسي بهر آزادي ما نيامد/
نه تنها نيامد سياستمداري
يکي هم ز صاحب هنرها نيامد/
نه ليلا فروهر رسيد و نه شهره
مهستي نيامد، حميرا نيامد/
منوچهر، ستار، ويگن، قميشي
ابي خوش آهنگ و آوا نيامد/
مرادبرقي از ياد برده ست ما را
صمد نيز همراه ليلا نيامد/
اگر دستپخت سيا بود اهورا
همان به که آن جمعه زد جا، نيامد/
برو هموطن خل نباش اينقدرها
مخور غصه کان بي سر و پا نيامد/
به اميد ديگر کسان تا نشستي
بمان تا قيامت که آقا نيامد/
به يادآور از بيست و شش سال پيش ات
برو شکر حق کن که حالا نيامد/
به جاي هخا و اهوراي يزدي
که گوئي فسوسا دريغا نيامد؛/
شعور خودت را بگو تا بيايد!
که يک ربع قرن است بالا نيامد./
برو غرق فکر و تقلاي خود شو
هخاي خودت باش، اهوراي خود شو

آرمین جان در اولین فرصت اجابت امر میکنم

نوروز باستانی بر شما مبارک باد

سال خوبی رو در پیش داشته باشید

هر چند که میگن سالی که نکوست ، از بهارش پیداست و گویا امسال دعای یا مقلب القلوب در وجود پوچ و تهی چماق به دستان حکومت به همان اندازه ی سالهای پیش هم اثر نکرده و با شروع سال جدید برگ ننگین دیگری بر کارنامه ی خودشون افزودند

به رسم سالهای گذشته سال جدید رو با تفعلی از حافظ آغاز کردم

                                                 امـــیــــد وصـــــال

      هـــزار دشمنـم ار کــنـند قـصـد هـلاک

                                                                 گـرم تـو دوسـتی ز دشـمنان نـدارم بـاک

     مـــرا امــیـد وصـــال تـو زنـده مـــیــدارد

                                                                وکـرنه هـر دمـم از هجر توست بیم هـلاک

     نـفـس نـفـس اگـر از بـاد نـشنوم بویت

                                                                 زمـان زمان چو گل ازغم کنم گریبان چاک

     رودبه خواب دو چشم ازخیال تو هیهات

                                                                  بـود صــبـور دل انـدر فــراق تـو حــاشــاک

     اگـر تـو زخــم زنـی بـه کـه دیـگری مرهم

                                                                   وگــر تـو زهــر دهـی به که دیـگری تـریاک

     بـضـرب سـیـفـک قـتـلـی حـیـاتـنـا ابــدا

                                                                   لان روحــی قـد طــاب ان یــکـون فـــداک

     عـنـان مـپیچ که گر میزنی به شمشیرم

                                                                   سـپـر کـنم سـر و دسـتت ندارم از فتراک

     تــرا چـنـانـچه تــویـی هر نـظـر کجا بیند؟

                                                                    بـه قـدر دانش خود هر کسی کند ادراک

     به چـشم خلق عزیز آن زمان شود حافظ

                                                                     کـه بـر تو در نـهد روی مسکنت بر خاک

پ ن ۱ : آخرین اخبار از وضعیت بازداشت شدگان لحظه تحویل سال نو در برابر زندان اوین